Pielęgnacja roślin iglastych


         Choroby roślin iglastych

   W punktach sprzedaży krzewów i drzew ozdobnych znajduje się materiał produkowany w szkółkach krajowych oraz importowany z krajów Europy zachodniej. Jego zdrowotność jest bardzo zróżnicowana i istnieje niebezpieczeństwo zawleczenia na działkę lub do ogrodu niektórych patogenów, spośród których niewątpliwie najgroźniejsze są grzyby z rodzaju Phytophthora. W zależności od terminu sadzenia, ilości opadów i temperatury objawy chorobowe pojawiają się w różnym okresie. Grzyby z wymienionego rodzaju infekują korzenie włośnikowe, skąd następnie przerastają na część lub cały system korzeniowy i często na pęd. Plamy występujące na poszczególnych korzeniach rozszerzają się, co prowadzi do stopniowego zamierania korzeni. Na częściach nadziemnych pierwsze symptomy porażenia korzeni mogą ujawniać się zahamowaniem wzrostu, co na ogół nie jest zauważalne lub często przypisywane innym czynnikom. Dalszym etapem rozwoju choroby jest zmiana zabarwienia pędów. U cyprysików jest to wyraźne przejaśnienie. Następnie pędy stopniowo zamierają. Na sosnach i jodle jest to żółknięcie wierzchołków igieł stopniowo się rozszerzające. Końcowym etapem jest więdnięcie roślin i brązowienie pędów. Bardzo charakterystycznym objawem dla fytoftoroz jest cynamonowe zabarwienie porażonych tkanek, widoczne na przekroju podłużnym pędu, rozpoczynające się od nasady i rozszerzające w kierunku wierzchołka. Można je stwierdzić, gdy na roślinie występują pierwsze symptomy choroby. Praktycznie, bez niszczenia rośliny, opisany objaw można stwierdzić odrywając paznokciem fragment tkanki pędu aż do drewna.
Pojawienie się Phytophthora na działce prowadzi nieuchronnie do zamierania roślin. Jedyna metoda ochrony to niedopuszczenie wystąpienia patogena. Nie należy więc sadzić roślin w miejscach, gdzie poprzednio uprawiane rośliny wypadły. Bardzo silny, hamujący wpływ na rozwój omawianego patogena ma kompostowana kora. Wskazany jest więc jej dodatek do ziemi, gdzie zamierza się posadzić iglaka. Dobrze jest również zastosować kompost korowy do okrycia powierzchni ziemi. Od kilku miesięcy na naszym rynku, obok już istniejacego biopreparatu Bioczos, zarejestrowany jest Antifung, produkowany na bazie vermikompostu. Jeden z tych preparatów można zastosować do podlania roślin bezpośrednio po ich sadzeniu. Zabieg można powtórzyć 2-3 krotnie w okresie wegetacji. Spośród fungicydów dostępnych na naszym rynku, bardzo dobre efekty w ochronie roślin przed fytoftorozą uzyskuje się, stosując doglebowo Aliette 80 WP 0,2%, Fongarid 25 WP 0.05% lub Sandofan Manco 0,2%. Na roślinę należy zastosować około 1 l. cieczy roboczej.
Zamieranie pędów, zwłaszcza jałowców i żywotników, jest jedną z najczęściej występujących chorób części nadziemnych. Często występującym jest brązowienie i zamieranie pędów w miejscu stykania się krzewów ze sobą lub wewnątrz korony. Powodem tych objawów jest silny niedobór lub brak światła. Często na najmłodszych częściach takich pędów pojawia się szara pleśń lub/i grzyby w rodzaju Pestalotia, lecz jest to porażenie wtórne. Aby nie dopuścić do rozwoju grzybów chorobotwórczych na zamierających pędach, należy je wyciąć i spalić. Zamieranie pędów, powodowane przez grzyby chorobotwórcze ( w tym między innymi przez Phomopsis spp., Ascochyta spp., Coniothyrium spp., Pestalotiopsis spp., Shaeropsis sapinea), jest niekiedy poprzedzone występowaniem objawów na igłach. Jest to żółknięcie ich wierzchołków rozszerzające się stopniowo na całą powierzchnię. Często pierwsze symptomy pojawiają się na łodygach w postaci niewielkich, czasem zagłębionych plam. Gdy rozszerzą się one na cały obwód łodygi dochodzi do brązowienia i zamierania całego fragmentu pędu nad miejscem nekrozy. Przy bliższym przyjrzeniu się, na powierzchni porażonych tkanek można zauważyć ciemne skupienia zarodnikowania grzybów choroborwórczych. Rozsiewają się bardzo łatwo w czasie podlewania oraz z prądami powietrza. Na pojedyńczych roślinach skuteczną metodą zwalczania choroby jest wycinanie porażonych pędów poniżej miejsca ich porażenia i ich palenia. Usuwa się wówczas jednorazowo źródło infekcji. Aby zabezpieczyć rośliny przed ewentualną infekcją przez uwolnione już zarodniki trzeba rośliny opryskać, stosując Bioczos, a z fungicydów Bravo 500 SC lub Folpan 80 WG 0,2%, Sarfun 500 SC lub Topsin M 70 WP 0,1%. W ciągu okresu wegetacji należy wykonać kilka zabiegów, stosujac preparaty zamiennie.
Osutka powodowana przez kilka gatunków grzybów, w zależności od rośliny, jest jedną z najgroźniejszych chorób igieł. W zależności od przebiegu pogody i rozwoju rośliny, objawy chorobowe mogą się pojawić od wiosny do jesieni. Zdarza się, że mimo obecności patogenna na igłach i tworzenia się zarodników, objawy nie rzucają się w oczy. Dopiero, gdy na igłach pojawiają się brązowe plamy lub kreski, a następnie tkanki brązowieją i czernieją, przystępuje się do ochrony roślin. Niezbędne jest wówczas kilka opryskiwań począwszy od czerwca aż do jesieni, takimi fungicydami jak różne formy Dithane lub Penncozeb, w stężeniu od 0,2 do 0,35%, Sarfun 500 SC lub Topsin M 70 WP 0,1%. W przypadku sosny bardzo skuteczne jest wygrabienie i palenie opadłych igieł.

   Na podstawie artykułu prof. dr hab. Leszka B. Orlikowskiego z Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach, zamieszczonego w nr 8/98 miesięcznika "Działkowiec".


powrót









Właścicielem strony jest Jerzy Zając, e-mail j.zajac@iglaki.agrosan.pl